They call me Busker is een documentaire over het ongekende leven van een straatartiest.
Straattheater is één van de oudste disciplines binnen de podiumkunsten. Tegelijkertijd is het een vaak onderschatte en miskende kunstvorm.
Performen op straat is intensief. Zowel fysiek als mentaal moet de busker stevig in zijn schoenen staan: "It better be good".
Steeds opnieuw voert hij een fascinerende strijd om de aandacht van passanten te kapen en vast te houden.
Verschroeinde hitte in Doha, plensende regen in Antwerpen: onverwachte weersomstandigheden en complexe lokale wetten zorgen er teelkens weer voor dat elke locatie een uitdaging is voor de straatartiest, én het publiek.
Het vergt creativiteit en vakmanschap om tot een succesvolle voorstelling te komen.
Twee jaar lang volgden Katharina en haar echtgenoot Herman Marynissen een straatartiest, om zijn leven en kunst in beeld vast te leggen als cultureel erfgoed.
Het filmische project Essentie - Leven in balans gaat over persoonlijke ontwikkeling - de essentie van het leven zelf - verteld door mens en paard, met het water als metafoor.
Honderd wilde paarden, nauwelijks contact - en al helemaal geen interactie - vertellen ons de essentie van het leven.
Water.
Van druppel tot oceaan staat het ook symbool voor de vele facetten die het verschil kunnen maken tussen een voortdurende rusteloze zoektocht naar jezelf, of een leven in balans.
Er zijn geen acteurs, alleen gewone mensen.
Er is geen scenario, alleen een spontaan geëvolueerd script.
Er werd niets in scène gezet. Wat getoond wordt, is wat werkelijk gebeurt.
Dit alles maakt het project uniek.
De originele soundtrack werd gecomponeerd door Jean Bosco Safari en Marcus Scheibmaier.
Katharina hanteerde de tweede camera en leverde prachtige beelden vanuit Congo, onder andere van de watervallen van Kyobo.